Dankdag: Wat eten we vandaag?

Gisterenavond realiseerde ik mij dat ik mij in mijn hele leven geen dag zorgen heb hoeven maken over de vraag óf ik te eten zou hebben. Wel heb ik mij vaak afgevraagd: ‘Wat zullen we vandaag nou weer eens eten?’ Dankdag is een goed moment om stil te staan bij de zegeningen die mij ten deel vallen. Want met al mijn welvaart en luxe besef ik vaak niet hoe goed ik het eigenlijk heb. Ben ik bereid om ook te delen?

Keuzes, keuzes, keuzes
Ik was gisterenavond bij een avond over het dertigersilemma. Psycholoog en loopbaanbegeleider Nynke Wijnants schreef daar een boek over. Zij beschrijft hoe een teveel aan keuzes een probleem is in deze tijd en samenleving. Er is sprake van keuzestress. Ik herken dat. Hoe vaak maak ik mij druk om een heleboel dingen, die in een ander licht bekeken, helemaal niet zo belangrijk zijn; mijn imago, mijn gebrek aan een flitsende carrière, piekeren over wat anderen van mij vinden. Tel daarbij op mijn ongebreidelde enthousiasme waardoor ik me veel te snel in een heleboel dingen stort en je snapt dat ik af en toe fast food haal, omdat ik te weinig tijd overhoudt om boodschappen te doen en gewoon te koken.

Vandaag de dag vind ik voeding en omgaan met eten vrij ingewikkeld en als ik om mij heen kijk, ben ik niet de enige: vegetariërs, flexitariërs, planteneters (veganisten), biologisch, glutenvrij, suikervrij, lactosevrij, halal of koosjer of juist snaaien, snaaien, snaaien van alles wat de voedselfabrieken afleveren. Ik hoef me niet af te vragen óf ik wel te eten zal hebben, maar ben wel regelmatig bezig met de vraag: Wat zal ik wel of niet eten?

BusyBeezzz_dankdag_2Geduldig wachten
Gisteren overdag lunchte ik in Huis van Vrede (kerkgemeenschap) met mensen uit zes verschillende landen (Iran, Afghanistan, Syrië, Marokko, Nederland en Zuid-Afrika). Voor meer van de helft van hen geldt vanzelfsprekendheid niet (meer). We aten een – om het op zijn Olivier B. Bommels te zeggen – eenvoudige doch voezamde maaltijd: brood met roergebakken ei, tomaat, komkommer, olijven en thee. Eén van de mannen die het klaarmaakte, liep over van dankbaarheid omdat hij op een plek was waar hij gewaardeerd wordt en de ruimte krijgt om aan zijn toekomst te werken. Hij wil een cateringsbedrijf beginnen. Ik genoot van het lachende gezicht van een jonge, laag-opgeleide Afghaan, die hoop uitstraalt en in het naaiatelier werkt aan hoezen voor de kussens op mijn bank. Ik zag hoe Elmarie leergierige mensen leerde hoe ze stof kunnen bedrukken. Maar ook zag ik dofheid, vermoeidheid en verdriet in ogen van enkele jonge mannen, omdat het opbouwen van een leven in een nieuw land niet meevalt. Maar wat ik vooral zag was mannen die aan het wachten zijn. Wachten, wachten, wachten…

BusyBeezzz_dankdag_3

Danken en delen
De afgelopen weken heb ik met verbazing en schaamte gekeken naar hoe door sommigen om wordt gegaan met vreemdelingen en vluchtelingen. Hoe kan in een land waar wij zoveel keuze hebben en waar weinigen zich zorgen hoeven te maken óf ze zullen eten en óf ze wel een dak boven het hoofd hebben, er soms zoveel agressief verzet zijn tegen het bijstaan van mensen die om hulp vragen? Staan wij misschien onvoldoende stil bij onze unieke situatie, namelijk dat wij nauwelijks gebrek kennen, veilig zijn en veel meer mogelijkheden hebben onszelf te ontplooien dan de meeste mensen op deze aarde?

Gelukkig zijn er ook andere geluiden. Anderhalve week geleden kreeg ik in een kerkdienst een briefje in handen met daarin de oproep om producten mee te nemen voor de Voedselbank. In weer een andere kerk zag ik een rij dozen staan voor Dorcas waarin kerkgangers hun waar konden stoppen. Op heel veel plekken vandaag wordt er in kerken vandaag gedankt voor – zoals dat traditioneel heet – gewas en arbeid. Vaak wordt daar tegenwoordig een inzamelactie aan gekoppeld. Twee goede gewoontes, vind ik: stilstaan bij de goede dingen die je ten deel vallen en de bereidheid om te delen!

Dorcas organiseert deze week een Voedselactie. Je kunt hier meer lezen over deze actie. Via een speciale webshop kun je geld en goederen doneren!

BusyBeezzz_dankdag_5

Iedere dag dankdag
Ik schrijf dit niet als een reclamepraatje voor de kerk, alhoewel ik een enthousiast kerkganger ben. Wat ik wil promoten is een dankbaar leven, iets wat ik zelf uit de Bijbel heb geleerd. Het is goed dat er een liturgisch moment is waarin binnen de kerkelijke traditie collectief ruimte is voor dankgebed en zeker dat dit gekoppeld wordt aan het inzamelen van goederen voor anderen. Maar waarom voor jezelf niet van iedere dag een dankdag te maken? En niet alleen als het allemaal wel goed met je gaat. Dankbaar stilstaan bij alles wat wij zo vaak als vanzelfsprekend zien, schept ruimte in je binnenste. Kortweg gezegd; je wordt er een gelukkiger mens van en dat is niet alleen goed voor jezelf, maar ook voor je omgeving!

Gisterenmiddag klonk er een Arabisch gebed in Huis van Vrede. Ik verstond het niet en toch ook wel, want dankbaarheid is universeel en het samen beleven een groot geschenk.

BusyBeezzz_dankdag_1

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s